Terug in ons hol

Na een week familiepret en cadeaugekte, kwamen wij allen weer tesaam op een aangename zondagavond. Hoewel deze precieze dag blijkbaar voor sommigen dik tegenviel, gezien zij beslisten zich voor een trein te gooien (zonder onrespectvol te willen klinken) waardoor wij twee uur vertraging hadden en dus Montpellier by Midnight weer in volle ornaat mochten beleven. Gelukkig had ik twee maal manvlees plus Urbanus om me 8u bezig te houden. En een opkomend Janneke* niet te vergeten, want zo'n week België bleek dodelijk vermoeiend.
Soit, we kwamen, stapten en waren blij om thuis te zijn.


* Volgens sommigen hebben wij een eigen taal ontwikkeld, vanwaar deze in jullie oren waarschijnlijk (hopelijk) onbekende uitdrukking. Maar gezien we jullie het genot van onze linguistische uitspattingen in geen geval willen ontzeggen: een Janneke = een dutje doen, en wel omdat onze eigenste Jan hierin een gloednieuwe olympische discipline ontdekt heeft en zodoende gedurende een maximum van zijn vrije tijd wenst te 'trainen'. Voor vragen omtrent dit onderwerp, richt u tot de sectie 'Reactie achterlaten' van dit digitale krantje.

Zoals iedereen vandaag ongetwijfeld voelt aan zijn persoonlijke uiting van day-after symptomen (ik denk aan acute migraine, blauwe plekken, coupe shit of in het algemeen de persoon in de spiegel) was het gisteren oudjaar. In nagedachtenis van het voorbije jaar, maar tegelijk volop uitkijkend naar het nieuwe kwamen 11 Erasmussers (de échte) onder ons bijgevolg samen voor een overheerlijk diner op - uiteraard - het vierde verdiep.

Met dank aan onze kookhelden die als enige levensmotto het zinnetje 'U vraagt, wij serveren en legen intussen vrijwillig de porto' pleegden te hanteren.

De combinatie van meesterlijke hapjes, orgasmische aspergeroomsoep, lekkerrrrr gebraadje geflankeerd met gepureerde Kartoffeln en door spek omarmde boontjes, een met véél chocolade doordrenkt dessert (bij deze: weze allemaal uitgenodigd om een gokje te doen wie verantwoordelijk was voor zulke overdaad aan donkerbruine heerlijkheid - en dit uiteraard bij de reacties te posten), en niet te vergeten de al of niet beschuimde wijntjes, zorgde voor een uitermate geslaagd dineetje.

Naar goede gewoonte sloegen om middernacht de stoppen al serieus door, maar enkelen wisten dit handig om te zetten in een fleske-knal-festijn op het balkon...

Uiteindelijk werd het dan toch hoog tijd om met pak en zak en fles naar het centrum te trekken. Daar vielen we licht uit de toon omwille van hoog alcoholgehalte in het bloed, hoogklimmers in het gezelschap en hooguit 5 euro op zak.

Vooral dat laatste - hoewel de andere factoren ongetwijfeld evenmin in ons voordeel speelden - zorgde ervoor dat de meeste keten off-limits waren voor ons. Maar niet getreurd, de trouwe Erasmusser bracht de redding!

Na een paar afgevroren benen van mijnentwege, bevonden wij een meisje ontvankelijk om haar deur voor ons te openen, alwaar wij weer voor een paar uur vertrokken waren voor een rasechte Erasmus Orgasmus ervaring. Bepaalde Duitsers dan toch, maar het is in ieders belang om daar niet verder over uit te wijden.

Na waarschijnlijk één van de meest bizarre feestjes hier totnogtoe, keerden wij onder luid gehik van Pieter huiswaarts, waar een lekker warm bed en een nieuw jaar ons opwachtte (we zouden naar verluidT gefeest hebben tot 2009, dixit Domingo die op het moment van uitspraak reeds een toch wel imposante collectie promilletjes bijeengezameld had).

Toch nog vermeldenswaardig is de nooit geziene kater die Jan vandaag grandioos geveld heeft.
Het begrip 'een Janneke' heeft plots heel nieuwe dimensies gekregen...