7 september 2007, de introductiedag op de universiteit! Veel licht in de duisternis wordt er niet geschapen, maar we weten nu wel één ding : de Franse administratie, c’est vraiment horrible… Na een paar vermoeiende uurtjes beslissen we dan maar onze traditie met onze maat (de Ric) voort te zetten in ons (ondertussen bijna stam-)café : de Joseph.
Een beetje rondkuieren in de stad mag er ook wel bij (ja, er IS ook wel iets te doen buiten de lekkere zeteltjes bij Joseph thuis), in combinatie met iets wat bijna op een fotoshoot begon te lijken, dankzij de super high-tech jumbo-camera van Flo…
Een beetje gek doen thuis, nog wat kooktalent bovenhalen, en dan afzakken naar Place de la Comédie, waar de rugbyploeg van La France op groot scherm haar eerste match speelde in het Wereldkamioenschap (dat hier trouwens doorgaat). Zoveel gezelligheid, drukte, eenheid, sfeer, opgewondenheid, en gejuich bij elke goeie actie. Maar allemaal nog niks vergeleken bij DAT ene moment… Plots zien we een man in beeld. We denken : Neanderthaler, maar neen, alle Fransen juichen als nooit tevoren. Het blijkt Chabal te zijn, niet minder dan een beer van een vent, en blijkbaar de sterspeler van Les Bleus. Deze jongen moet zoveel gewicht ronddragen (van zijn haar+baard alleen al zou zijn rug kromgroeien als hij te lang moet rechtop lopen) dat hij er slechts als surprise-act op het einde wordt ingebracht, omdat het hem anders misschien wel eens fataal zou kunnen worden… Maar imposant is hij zeker en vast wel!
Het mocht echter allemaal niet baten, Frankrijk verloor… Voor ons kon dit natuurlijk de pret niet verpesten, wij zakten zonder schroom af naar de Macadam. Wanneer die sloot zetten we het feestje gewoon verder in de Rockstore (een soort disco, denken we..). Was het de sfeer op de Place die het gemaakt heeft dat het een avond om nooit te vergeten werd, of gewoon het aantal procenten alcohol in ons bloed? Wie zal het zeggen…