8 september 2007, oftewel the day after. De poesjes in ons hoofd hebben zich gelukkig niet echt kunnen nestelen, en al snel vonden we de moed om ons richting bus te begeven, alwaar – na een potje (amateur!)volleybal op het plein - de chauffeur ons vriendelijk uitnodigde om mee te rijden tot aan … jawel, het strand!! Meer bepaald het stadje Pérols, alhoewel we van het stadje zelf natuurlijk niet heel veel gezien hebben. Enkele uren en flessen zonnecrème later, kwamen we op terugweg ook onze jongens tegen. Samen namen we de bus terug, en kregen meteen een privé-koor voorgeschoteld: een stoere Afrikaan die meejankte met zijn discman.
Vermoeid maar voldaan thuisgekomen, werd het tijd voor een nodige douche, en daarna weer een avondje op zoek naar een lekker feestje!
Surprise surprise, we moesten slechts tot op het vierde verdiep gaan op er eentje te vinden! Daar hebben ze namelijk een leuk terras, en zoals we allemaal sociale Erasmussers zijn is dat wel zo’n beetje gemeen goed van het hele gebouw J Een paar uurtjes later, na het vloeien van ettelijke liters alcohol (begrijp dit niet verkeerd, we waren ook wel met veel, natúúrlijk..!) beslisten we (en dat was géén goeie beslissing) ons richting centre ville te begeven. Over een kilometertje hebben we in deze benevelde toestand ongeveer anderhalf uur gestapt, maar dat was – behalve dan de benodigde tijd voor een wc-stop tussen de containers - ook wel de fout van die meneer die in slaap gevallen was op zijn moto… (zie foto) Daar MOESTEN we gewoon even blijven staan en lachen gieren brullen!
Na deze helse tocht, en uiteindelijk toch aangekomen in de Rockstore, beslisten we dat het tijd werd voor een Tequila’tje. Een meter voor twaalf euro! Wie zegt daar dan nee tegen... Na enkele uurtjes van (geslaagde?) dansjes placeren, keerden we huiswaarts. Het werd kwart voor zes en dus bedtijd voor alle kindjes!