9 september 2007, en we spraken af met een heel pak Erasmus-vriendjes om samen een sportief tripje te maken: met onze gehuurde stalen rossen (mandje voor de hond inclusief), begaven we ons richting Le Lez, de enige rivier die Montpellier rijk is. Die volgden we tot helemaal in Palavas, een ander leuk kuststadje vlak naast Pérols.
Uiteraard ging dit niet zonder haken of stoten, maar na enkele tussenstopjes zijn we er toch heelhuids (maar iets of wat later dan voorzien) aangekomen.
Voor velen werd het een leuk (en vooral internationaal!) dagje aan het strand, maar voor mijn drie Belgische vriendinnetjes en ik werd het nog net iets anders… Wij gingen een ‘speed’boot huren, en tegen de volle 10 per uur voeren we via een kanaal de zee op. Daar dobberden we een tijdje rond, 2 moedige zielen sprongen zelfs in de zee! (die echt 5 koud was ofzo, op een schaal van 5 dan…)
Na een tijdje echter nam onze Libi plaats achter het roer, en ontdekte dat die hendel toch nog net ietsje verder naar voor kon (lees : plots konden we vijf keer zo snel varen!).
Blijkbaar kan ze toch nog net iets beter om met die hendels als de rest van ons… ;)
Na een uurtje of drie voegden we ons weer bij de rest en maakten ons klaar voor de terugweg. Over die laatste deden we natuurlijk (wat hadden we verwacht…) drie keer zo lang als de heenweg, maar weeral slaagden we erin om heelhuids op onze bestemming te geraken.
In Montpellier brachten we nog even een bezoekje aan de markt op Place de L’Europe, maar aangezien die niet zo interessant was, was iedereen al snel weer thuis om een afscheidsdinertje ineen te boksen. Voor de laatste keer zaten we dan allemaal in de keuken van 2A, met z’n zevenen te eten.
Omwille van het vroege uur waarop de wekker (de trut!) de volgende dag zou afgaan, waren we verplicht om voor een keertje op een degelijk uur ons nestje op te zoeken… Maar het werd snel weer dag!