Vrijdagavond 9 november, 6 dagen tot volgend examen.
Na gezellig met z’n tienen (Enrico, Frederik, Wiktoria, Praline, Natasha, Niels, Pieter, Adam, Greg en mezelf) anderhalf uur te bussen, komen we aan in Le Vigan. Het dorp zelf ligt ook al op 250 meter hoogte, maar plots 
zien wij daar: den berg!
zien wij daar: den berg! Steile hellingen met vervaarlijk uitstekende rotsen strekken zich voor ons uit, en moedig als we zijn beginnen we meteen aan een stevige klim…
Na een uur of vier (het is intussen 18u en dus al licht schemerend), beseffen we dat het gestelde doel voor vandaag niet meer haalbaar is, en zien ons genoodzaakt onze tenten op te stellen op een donzig stenen tapijt. Het kan onze avond echter niet beïnvloeden, gezien we een dik uur later toch allemaal gezellig rond het kampvuur van pain, vin et boursin kunnen genieten…
Dan haalt onze P
ool zijn supersonische gitaar boven (twaalf snaren, jiieehaa) en na een uitgebreide zangsessie strompelt iedereen in licht of minder licht beschonken toestand tentwaarts (voor zover sommigen onder ons al niet gretig gebruik maakten van hun medemens om een dutje te doen aan het kampvuur). Om er enige tijd later weer uit te wurmen, richting dichtstbijzijnde bremstruik, om daar de nodige boodschappen achter te laten. Bij sommigen onder ons gebeurde dit niet langs de reglementaire weg, maar alle wegen leiden naar Rome zoals ze zeggen… Als het er maar uit kan wanneer dat nodig is, nietwaar Pieter?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten