Enkele memorabele weekends later...

...bevonden we ons maandagavond laatstleden op een allesbeslissende tweesprong onder deze zwoele Zuid-Franse temperaturen (die we serieus leerden appreciëren de laatste weken, verdere uitleg volgt). We hadden er al ettelijke uren hard fakken en (op elkaar) kakken opzitten, toen het plots 22.45 werd, en dat na al anderhalf uur generaal geassembleerd te hebben. Het subject van deze verscheurende tweestrijd, was er dan ook niet zomaar eentje... We hadden tegen de volgende ochtend, zo rond het gezegende uur van den achten, een dossier in te dienen aan de zeer te vrezen Loubès. Ondanks het feit dat haar naam enorm trekt op een zachtaardig specimen (ne loebas), heeft de Franse versie een vijfdubbele wal onder elk oog, wat me enkel tot de conclusie kan brengen dat ze weerwolf, half mens half vampier, of nymfomane is. Veel dieper wens ik daar dan ook niet op in te gaan.
Maar goed, het dossier dus. Qua tekst was da nog gene vette, terwijl structuur zelfs helemaal in afwezigheid schitterde in ons brouwsel wegens 'licht' gebrek aan voorafgaande communicatie... We voelden haar hete adem al in onze nek blazen, maar beslisten uiteindelijk toch om het uit pure wanhoop op een uitstellingsakkoordje te gooien met het Beest. Met stoute schoenen gewapend sloop ik bij dageraad op mijn doel af, en wegens een venijnige uithaal met één paar zielige Erasmusser-oogjes kon Den Duivel enkel nog ja knikken (de wallen waarmee ze mij intussen probeerde te porren waren blijkbaar uitgegroeid tot volwaardige oogvensterbanken - respect!) maar ze zou er wel onze communiezieltjes voor in beslag nemen. Als 't da maar is, dachten wij.
Zo kan er nu weer gerust wat aangemodderd worden (toch tot én met vrijdag), come join us if you want.